မၾကာခင္မွာမႏၱေလးႏွစ္၁၅၀ ၿပည္႔က်ေရာက္ေတာ႔မွာၿဖစ္ပါတယ္။
မႏၱေလး ႏွစ္၁၅၀ အထိမ္းအမွတ္ အတြက္ ထုတ္ေ၀တဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ကေန၈ပုဒ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေပးလိုက္တာပါ။
အေ၀းေရာက္သူမ်ားလည္း ၾကိဳဆိုရင္း ခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
မႏၱေလး ႏွစ္၁၅၀ အထိမ္းအမွတ္ အတြက္ ထုတ္ေ၀တဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ကေန၈ပုဒ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေပးလိုက္တာပါ။
အေ၀းေရာက္သူမ်ားလည္း ၾကိဳဆိုရင္း ခံစားႏိုင္ၾကပါေစ။[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
ကဗ်ာမ်ား
စားခံလိုက္ရတဲ႔ဘ၀
ဂိမ္းထဲက
ရုတ္တရက္ထြက္လာတဲ႔
စက္ေသနတ္နဲ႔လူႀကီးက
အိတ္ေထာင္ထဲက
တစ္ေထာင္တန္ေတြကို
လွမ္းယူစားသြားတယ္......
Chat ထဲက
အမည္ဝွက္ နတ္မိမယ္က
ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႔
သားေရအိတ္ထဲက ျခေသၤ့ေတြကို
ေကာက္ခါငင္ကာ ယူစားသြားတယ္...
ရပ္ကြက္ထဲက
ဆံပင္ရွည္ရွည္
ေဘာ္ဒီလွလွ မယ္မဒီေလးက
ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း အလီေတြလာရြတ္ျပလို႔
ေသတၱာထဲက အေမ့အသဲႏွလံုးကိုေပးလိုက္ရတယ္......
လက္ဖက္ရည္ မႀကိဳက္ပါဘူး
လံုးေနတဲ႔ ေဘာလံုးႀကိဳက္တာပါလို႔
အားတက္သေရာ ေျပာခဲ့မိပါမွ
အိမ္ျပန္လာေတာ့ ထိုင္စရာပါမလာေတာ့ဘူး
စီးေတာ္ယာဥ္ေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕
ငုတ္တုတ္က်န္ေနခဲ႔တယ္........[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
စိတ္မပူနဲ႔ကိုယ့္လူ
ဘယ္သူမွ မကယ္ရင္ေန
ကိုယ္ကယ္မယ္ဆိုၿပီး
ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ကို
စံုလံုးပံု.........ၿခံဳကိုဝင္တိုးလိုက္ခါမွ.....
ျပန္စရာအိမ္မရွိေတာ့တဲ႔ဘဝ
ကဲ ဘာမ်ားေကာင္းေသးလဲ
အမွန္ေတာ့ ........
အစကေနအဆံုး
တကယ္မေကာင္းခဲ႔တာက
ကၽြန္ေတာ္ပါ........
ေခ်ာအိမာန္- မႏၱေလး
အယ္ဒီတာတစ္ေယာက္
မနက္ခင္းကတည္းက
ကိုယ့္ကိုယ္ကို
လမ္းေပၚတြန္းခ်ရ
ကားေပၚတြန္းတင္ရ
လက္ရန္းျမင္ ဆြဲတက္ရ
မျမည္ဘဲၾကားရတဲ႔ ဟြန္းသံနဲ႔
အလိုအေလ်ာက္ ေပါက္ကြဲေနတဲ႔အင္ဂ်င္နဲ႔။
နားထဲမွာ ဂ်င္ခနဲ
ရင္ထဲမွာ က်ဥ္္ခနဲ
လည္မ်ိဳမွာ နင္ခနဲ
ဒီကေန႔လည္း
မေန႔ကနဲ႔ တစ္ဘက္တစ္ဂိုးစီ။
ေနာက္ေကာက္က်သြားတဲ႔ အလြမ္းလို
သံုးပြဲဆက္တိုက္ ရႈံးရင္
နည္းျပပဲ အဆဲခံရတဲ့ေလာက
ကြင္းက စိမ္းစိမ္း, ျပာျပာ
သရဖူသာ အဓိကျပႆနာမွာ
ရင္ယားေနတဲ႔ ကဗ်ာက
ရင္ထဲမွာပဲ မီးေလာင္က်ေတာ့မယ္။
ခ်စ္တိုးႏြယ္ (2008 ဇန္န၀ါရီ ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္း)
ဟြန္းသံကိုယ္စီ
အေဝးႀကီးမေတြးနဲ႔
ယင္နားသြားတာပဲ အဖတ္တင္မယ္
မင္းေပၚျဖတ္ပ်ံေနတဲ႔ ေလယာဥ္ပ်ံကဘယ္မွမေရာက္ဘူး
ျပန္ေနက်လမ္းေတာင္ ပိုေဝးလာသလိုထင္ရ
ကိုယ့္ဘဝကိုယ္မိၿပီတဲ႔လား
တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီလို႔ မေျပာနဲ႔
ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္သမွ် တစ္မ်ိဳးတစ္စားတည္းပဲ
ခ်စ္တာေတာင္ အဆဲခံရတယ္
ေပ်ာ္မိရင္ ေခါင္းကိုက္မယ္
ယမ္းပံုမီးက်လိုက္ ခ်ံဳးပြဲခ်လိုက္
အရွိန္ကို ေၾကာက္တတ္ရင္ အခ်ိန္ကိုလည္း ေၾကာက္ၾကည့္လိုက္
ငါတို႕ဟာ ျဖတ္ေလွ်ာက္ဘဝပဲ
ဇာတ္က စ, ၿပီးသား။
ေအာင္ခိုင္ၿမတ္ ( မေဟသီမဂၢဇင္းမွ)
မေအာင္ၿမင္ခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာ
ရွာရာဂိုဗာက
တင္းနစ္ဝတ္စံုနဲ႕။
စကားလက္ဂ်ိဳဟန္ဆင္က
ပြဲတက္ဝတ္စံုနဲ႔။
ခ်ားလ္မင္းသားက
နန္းတက္ဝတ္စံုနဲ႕။
ကမၻာႀကီးက
ႏ်ဴကလီးယားအကၤီ်
ဆင္းရဲသားေဘာင္းဘီ
အိပ္ခ်္အိုင္ဗီ လက္ပတ္နာရီ
ေလာကဓံ တိုလီမိုလီ........နဲ႔။
ငါ့ကဗ်ာမွာ
အဝတ္အစားပါရဲ့လား။
သုခမိန္လႈိင္ ( Idea ..2006 April)
ဂိမ္းထဲက
ရုတ္တရက္ထြက္လာတဲ႔
စက္ေသနတ္နဲ႔လူႀကီးက
အိတ္ေထာင္ထဲက
တစ္ေထာင္တန္ေတြကို
လွမ္းယူစားသြားတယ္......
Chat ထဲက
အမည္ဝွက္ နတ္မိမယ္က
ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးနဲ႔
သားေရအိတ္ထဲက ျခေသၤ့ေတြကို
ေကာက္ခါငင္ကာ ယူစားသြားတယ္...
ရပ္ကြက္ထဲက
ဆံပင္ရွည္ရွည္
ေဘာ္ဒီလွလွ မယ္မဒီေလးက
ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း အလီေတြလာရြတ္ျပလို႔
ေသတၱာထဲက အေမ့အသဲႏွလံုးကိုေပးလိုက္ရတယ္......
လက္ဖက္ရည္ မႀကိဳက္ပါဘူး
လံုးေနတဲ႔ ေဘာလံုးႀကိဳက္တာပါလို႔
အားတက္သေရာ ေျပာခဲ့မိပါမွ
အိမ္ျပန္လာေတာ့ ထိုင္စရာပါမလာေတာ့ဘူး
စီးေတာ္ယာဥ္ေလး လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕
ငုတ္တုတ္က်န္ေနခဲ႔တယ္........[ ဆက္ဖတ္ရန္ +/- ]
စိတ္မပူနဲ႔ကိုယ့္လူ
ဘယ္သူမွ မကယ္ရင္ေန
ကိုယ္ကယ္မယ္ဆိုၿပီး
ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ကို
စံုလံုးပံု.........ၿခံဳကိုဝင္တိုးလိုက္ခါမွ.....
ျပန္စရာအိမ္မရွိေတာ့တဲ႔ဘဝ
ကဲ ဘာမ်ားေကာင္းေသးလဲ
အမွန္ေတာ့ ........
အစကေနအဆံုး
တကယ္မေကာင္းခဲ႔တာက
ကၽြန္ေတာ္ပါ........
ေခ်ာအိမာန္- မႏၱေလး
အယ္ဒီတာတစ္ေယာက္
မနက္ခင္းကတည္းက
ကိုယ့္ကိုယ္ကို
လမ္းေပၚတြန္းခ်ရ
ကားေပၚတြန္းတင္ရ
လက္ရန္းျမင္ ဆြဲတက္ရ
မျမည္ဘဲၾကားရတဲ႔ ဟြန္းသံနဲ႔
အလိုအေလ်ာက္ ေပါက္ကြဲေနတဲ႔အင္ဂ်င္နဲ႔။
နားထဲမွာ ဂ်င္ခနဲ
ရင္ထဲမွာ က်ဥ္္ခနဲ
လည္မ်ိဳမွာ နင္ခနဲ
ဒီကေန႔လည္း
မေန႔ကနဲ႔ တစ္ဘက္တစ္ဂိုးစီ။
ေနာက္ေကာက္က်သြားတဲ႔ အလြမ္းလို
သံုးပြဲဆက္တိုက္ ရႈံးရင္
နည္းျပပဲ အဆဲခံရတဲ့ေလာက
ကြင္းက စိမ္းစိမ္း, ျပာျပာ
သရဖူသာ အဓိကျပႆနာမွာ
ရင္ယားေနတဲ႔ ကဗ်ာက
ရင္ထဲမွာပဲ မီးေလာင္က်ေတာ့မယ္။
ခ်စ္တိုးႏြယ္ (2008 ဇန္န၀ါရီ ခ်ယ္ရီမဂၢဇင္း)
ဟြန္းသံကိုယ္စီ
အေဝးႀကီးမေတြးနဲ႔
ယင္နားသြားတာပဲ အဖတ္တင္မယ္
မင္းေပၚျဖတ္ပ်ံေနတဲ႔ ေလယာဥ္ပ်ံကဘယ္မွမေရာက္ဘူး
ျပန္ေနက်လမ္းေတာင္ ပိုေဝးလာသလိုထင္ရ
ကိုယ့္ဘဝကိုယ္မိၿပီတဲ႔လား
တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးစီလို႔ မေျပာနဲ႔
ကိုယ္နဲ႔ပတ္သက္သမွ် တစ္မ်ိဳးတစ္စားတည္းပဲ
ခ်စ္တာေတာင္ အဆဲခံရတယ္
ေပ်ာ္မိရင္ ေခါင္းကိုက္မယ္
ယမ္းပံုမီးက်လိုက္ ခ်ံဳးပြဲခ်လိုက္
အရွိန္ကို ေၾကာက္တတ္ရင္ အခ်ိန္ကိုလည္း ေၾကာက္ၾကည့္လိုက္
ငါတို႕ဟာ ျဖတ္ေလွ်ာက္ဘဝပဲ
ဇာတ္က စ, ၿပီးသား။
ေအာင္ခိုင္ၿမတ္ ( မေဟသီမဂၢဇင္းမွ)
မေအာင္ၿမင္ခဲ႔တဲ႔ကဗ်ာ
ရွာရာဂိုဗာက
တင္းနစ္ဝတ္စံုနဲ႕။
စကားလက္ဂ်ိဳဟန္ဆင္က
ပြဲတက္ဝတ္စံုနဲ႔။
ခ်ားလ္မင္းသားက
နန္းတက္ဝတ္စံုနဲ႕။
ကမၻာႀကီးက
ႏ်ဴကလီးယားအကၤီ်
ဆင္းရဲသားေဘာင္းဘီ
အိပ္ခ်္အိုင္ဗီ လက္ပတ္နာရီ
ေလာကဓံ တိုလီမိုလီ........နဲ႔။
ငါ့ကဗ်ာမွာ
အဝတ္အစားပါရဲ့လား။
သုခမိန္လႈိင္ ( Idea ..2006 April)
“လိပ္ျပာ၀ွက္သူ”
ျပီးခဲ့တဲ့အတိတ္ကို
ေမ့ပစ္လိုက္ပါလား
ပစၥဳပၸန္ထဲက ကမၻာၾကီးကို
မ်က္မွန္စိမ္းတပ္ၾကည္႔မွာလား
ကိုယ္ရင္ထဲက အတၲေတြေရာ
အမွန္မွျမင္ရဲ႔လား . . .
မင္းကမဟုတ္ဘူး မဟုတ္ဘူးနဲ႔
ကြယ္ရာက်မွ တစ္ေယာက္တည္း
ဟုတ္ပါတယ္လို႔
တတ္တိတ္၀န္ခံေနတာ
ဘာလုပ္ဖို႕လဲ. . . .
ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္
ဒီေရတက္သလို ျမန္ဆန္ေနေပမယ့္
ငါႏွလံုးသားက
မင္း႐ွိတဲ့တစ္ေနရာတည္းကိုသာ
ေက်က္ဆူးခ်ထားမိတာ
တကယ္ေတာ့ ပံုျပင္ဇာတ္လမ္း မဟုတ္ပါဘူး. . .
မီးေမာင္းေတြ ပတ္လည္ထိုးထားတဲ့
ငါရင္ခြင္မွာ
ကိုယ္တိုင္ပူျခင္းထက္
မဆိုင္သူေတြပူေနတာကို
သနားမိတယ္. . . .
ဒီႏွစ္ေႏြမွာ
ကိုယ့္လိပ္ျပာ ကိုယ္သန္႔ဖို႔
တစ္ႏွစ္တာရဲ႔ အျပစ္ေတြအတြက္
ေဆးေၾကာဖို႔
သၾကၤန္ေရေတြ လံုေလာက္ေနဦးမွာပါ. . . .
ႏွစ္ေတြလည္းေျပာင္း
ပိေတာက္ေတြလဲတံုး
က်ဳံးေရလည္း ခန္းျပီဆိုရင္ေတာ့
ခ်စ္သူေရ
တိိတ္တိတ္ေလး ကိုယ္ကိုလာၾကည္႔ပါ
ကိုယ္လိပ္ျပာကို လံုျခံဳတဲ့
တစ္ေနရာမွာေတာ့
သို၀ွက္သိမ္းဆည္းထားခဲ့ပါ့မယ္ . . . ။
ေခ်ာအိမာန္(မႏၱေလး)
“နန္းျမင့္” ဂ်ာနယ္ အတြဲ(၂)၊ အမွတ္(၅၀) မွ
“ေက်းဇူးတင္ရွိျခင္း”
(ဒီကဗ်ာေလးကိုကၽြန္မရွာေနတာ။သႀကၤန္အတြက္
အမွတ္တရအေနနဲ႔ခုလိုတင္ခြင့္ရသြားတာကညီမေလး
ရတနာခ်ိဳရဲ့ဘေလာ့မွာေဖာ္ျပထားတာေၾကာင့္ပါ။
ရတနာကိုေတာ့ေက်းဇူးအထူးတင္ရမယ့္သူေလးပါ။
ရတနာရဲ့ဘေလာ့မွာသာလိပ္ျပာဝွက္သူကိုမေတြ႔ခဲ႔ရင္
ခုလိုကၽြန္မဘေလာ့မွာမွ်ေဝခြင့္ရဖို႔အေတာ္ခက္မွာပါ။
ႏွစ္ကူးအတာနဲ႔အတူကၽြန္မရဲ့လိပ္ျပာဝွက္သူကိုခံစား
ၾကည့္ၾကပါ။
ညီမေလးရတနာခ်ိဳလဲဘဝအတြက္ေအာင္ျမင္မႈ
ေတြကိုႀကိဳးစားသေလာက္ရရွိပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔ဆႏၵျပဳေပး
တယ္ေနာ္။
ညီမေလးရတနာဘယ္ေနရာမွာေရာက္ေနေန
အၿမဲသတိရလ်က္ပါ။
ကၽြန္မဒီဘေလာ့ေလာကထဲစတင္ေျခခ်ခြင့္ရေအာင္
ကူညီေပးတဲ႔သူအျဖစ္ညီမေလးရတနာခ်ိဳ
ကိုေက်းဇူးတင္အမွတ္ရလ်က္ပါ....။)
ယခင္အခါ
*တန္ေဆာင္းေတာ္ျပအိုးနဲ႔
ၿမိဳ႕ရိုးျမင့္နီၾကန္ၾကန္
က်ံဳးပတ္လို႔ရံ။
မင္းမင့္တို႔စံ၊ ခြန္ေပသည္ၿမိဳ႕ေက်း၊
*ေခါင္းေလာင္းသံသာသာနဲ႔
စည္ႀကီးသံဝါဝါနဲ႕
ယမန္ခါသည္လိုညွင္းတယ္
မင္းသံတဲ့ေလး။
*ေရႊထီးကတဝါဝါ
ဝဲလက္ယာေရႊက်ိဳင္းႏွင့္
သိုင္းဝင့္လို႕လာ။
*ဝန္ရွင္ေတာ္မဟာ
ျပည္ရြာလံုေရေအး
ေရႊေဗာင္းတင္ဆင္ကာနဲ႕
ေရႊေဝါ ညင္သာသာနဲ႔
ယခင္ခါ သည္လိုခင္းတယ္
မင္းဟန္တဲ႔ေလး။
ေဇာ္ဂ်ီ(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
ေဘာင္းဘီဝတ္-နာရီစင္
*ျပႆဒ္ဦးထုပ္နဲ႔
ရွိဳးထုတ္တ႔ဲ ေရႊမန္းသား။
*အေၾကာင္းညီလို႕ကေတာ့
ေဆာင္းအမီ-ေဘာင္းဘီဝတ္ဖို႔
အားထုတ္မယ္ဗ်ား။
ကိုျငိမ္း- မႏၱေလး(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
ဖီးနစ္ၿမိဳ႕
*၁၈၈၅-၁၉၄၈
အလံမ်ား လႊင့္ဖူးခဲ႕သလို
အလံမ်ားက်ခဲ႕။
*၁၈၈၅-၁၉၄၈
ဆည္းလည္းသံမ်ားသံခဲ႔သလို
ေသနတ္သံမ်ားညံခဲ့။
*ဒီမွာ
ရန္သူမ်ိဳး ၅-ပါး ျပဇာတ္မ်ား
ကပ္ႀကီး ၃-ပါး ေအာ္ပရာမ်ား။
*ဒီမွာ
ညကို ၾကယ္မ်ားျပန္လည္တပ္ဆင္ကာ
ျပာပံုထက္က အႀကိမ္ႀကိမ္ထ။
*ဘယ္ေတာ့မွ ပါေတာ္မမူတဲ႔စိတ္ဓာတ္က
ထီးျဖဴကိုမိုး ပလႅင္ကိုခံ။
*ဘယ္ေတာ့မွ ေနမဝင္တဲ႔ခ်စ္စိတ္က
သိုင္းကိုဆြဲ က်ိဳင္းကိုင္။
*သည္ေျမ သည္ေရ သည္ေလဟာ
ခႏၶာကိုယ္ကိုလည္ပတ္ ေသြးအုပ္စုတစ္စု။
*သည္ဂုဏ္၊ သည္အဆင္း၊ သည္အခ်င္းဟာ
အသက္ရွဴမႈအတြက္ အကူကိရိယာ။
*ငရဲမွာလည္း ခံဖူးခဲ႕သလို
နတ္ျပည္မွာလည္း စံဖူးခဲ႕ရာ။
*အခု.....
သင့္ေတာင္ပံအတြက္ ေရႊဆိုင္းတစ္ခ်ပ္
အလြမ္းနဲ႕ခတ္လို႕ လွဴဒါန္းလိုက္တယ္ဆိုပါစုိ႕။
စံၿငိမ္းဦး(မႏၱေလးႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
မီသေလာက္ မႏၱေလး
ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၇၃၁-ႏွစ္ဆိုရင္
မႏၱေလးအနွစ္ ၁၅၀-ဒင္ဒင္ျပည့္ၿပီေပါ့။
အႏွစ္ ၁၅၀-ဆိုတာ ဘာမွမၾကာပါလားရယ္လို႕
အေဆြေတာ္ ကဗ်ာဆရာေမာင္ၾကည္သာက ေျပာၾကားေပမယ့္
မႏၱေလးမဟုတ္တဲ႔ အကၽြႏုပ္အဖို႔
မင္းတုန္းမင္းတရားလည္း မဖူးခဲ့ဖူးပါဘူး။
သီေပါမင္းတရားထံလည္း မခစားခဲ႔ဖူးပါဘူး။
စုဖုရားလတ္နဲ႔လည္း မျငင္းခုန္ခဲ႔ဖူးပါဘူး။
ကေနာင္ တိုင္းတား ကင္းဝန္ တို႕နဲ႕လည္း
တုိင္းေရးျပည္ေရး မေဆြးေႏြးခဲ႔ဖူးပါဘူး။
စေလဦးပုည၊ လႈိင္ထိပ္ထားတို႕နဲ႕လည္း
Any Way၊ ယူနီစန္ကေဖး မထိုင္ခဲ႔ဖူးပါဘူး။
သူတို႔အေၾကာင္းေတြကိုေတာ့ စာထဲမွာသာဖတ္ရ
ဇာတ္ အၿငိမ့္ေတြမွာသာ ေနာက္ပိုင္း ေအာ္ပရာအေနနဲ႕သာ
ရာဇဝင္အူေပါက္ ကျပတတ္တာေလာက္ပဲ သိခဲ႔ရတာပါ။
ကၽြႏု္ပ္သိခဲ႔တာက ၁၉၈၀-ေနာက္ပိုင္း
မႏၱေလးရဲ့သမိုင္းပါ။
ဒုတိယ ျမနန္းစံေက်ာ္ေရႊနန္းေတာ္ႀကီးလည္း
ေပၚေပါက္လာၿပီ။
ေျမက်ံဳးက အုတ္က်ံဳးျဖစ္သြားၿပီ။
၁၂-ရုံးေစ်းခ်ိဳေတာ္က
၅-ထပ္ ၆-ထပ္ အဆင့္ျမင့္ေစ်းခ်ိဳျဖစ္သြားၿပီ။
၂-ထပ္တဲ႔ မပိုတဲ႕ တုိက္ေတြအၾကား
၇-ထပ္ ၈-ထပ္ ၉-ထပ္ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ေတြေပၚလာၿပီး
ကြက္လပ္ေတြအစား
ပန္းၿခံေတြ၊ ကစားကြင္းေတြ၊ တိရိစၦာန္ရုံနဲ႕ တိုက္တာေတြေပၚလာၿပီး
တစ္လမ္းေမာင္း၊ ႏွစ္လမ္းေမာင္းေတြေပၚမွာ
ေနာက္ဆံုးေပၚကားေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြ၊ မတလေတြ
စက္ဘီးေတြ၊ ဆိုကၠားေတြ၊ ခ်ယ္ကာလီေတြ
စူပါမားကတ္ေစ်းေတြေပၚမွာ
ေစ်းဝယ္ေနၾကတာက ေဘာင္းဘီတိုဝတ္ေတြ
စကတ္ဝတ္ေတြ၊ သရီးစကြဲယားဝတ္ေတြ
မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးဟာ တစ္ေန႕ထက္တစ္ေန႕စည္ကား
တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ တိုးတက္
ေနာင္ အႏွစ္ ၅၀ မွ အႏွစ္......၂၀၀ျပည့္ခဲ႕ရင္
ဟုတ္ကဲ့........အကၽြႏု္ပ္သားကပဲ
မႏၱေလးအေၾကာင္း ဆက္ေရးပါလိမ့္မယ္။
မင္းတင္ထြဏ္း(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
အို......မေဝးဘူးေရာက္လုပါၿပီ
*မႏၱေလးေရႊၿမိဳ႕ တို႕ရတနာပံုေနျပည္
တင့္တယ္သာယာစည္ကား ဟိုတုန္းအခါကေလ
လြမ္းေတာ္မူလို႔ စာကိုစီတယ္......တိမ္နီ တိမ္ျပာ တိမ္ဝါေတြနဲ႔
အုတ္က်စ္ေက်ာ္ေအး မႏၱေလး
အလွမ္းမေဝးဘူးကြဲ႕ သြားရေအာင္။
*ဆိုးတဲ႕မိုက္တဲ႕ေနရာမွာ အတုမရွိဘူးလား
အတုမရွိေက်ာင္းေတာ္ကိုသြား၊
အကုသိုလ္အက်ိဳးေပးရာ မိုးလိုက္လို႔ရြာၿပီလား
ကုသိုလ္ေတာ္ကိုသြား၊
ေရႊေကာင္းေျပာင္ေျပာင္ ဝမ္းေခါင္ေခါင္တဲ႔လား
ေရႊေက်ာင္းႀကီးကိုသြား၊
ရန္သူဝိုင္းထား ထိုသူအား လြတ္ရာလမ္းမေတြ႕ဘူးလား
ရန္ကင္းေတာင္ေတာ္ဆီသြား၊
ရာဇဝင္ကို တုတ္ထမ္းၿပီး မေျပာခ်င္ဘူးတဲ႔လား
က်ံဳးနဲ႕နန္းေတာ္ဆီသြား၊
အသက္ကေလးရယ္တဲ႔ရွည္ေစလို
မန္းေတာင္ရိပ္ကို ခိုႏိုင္ၿပီလား။
*တစ္ေခ်ာင္းေရႊရယ္ ေျမာင္းေရငယ္မွပတ္သန္း
ေတာင္စဥ္ငယ္ထပ္ဇရပ္တန္းႏွင့္
လမ္းမေတာ္သာ သုဓမၼာမွာ
ရွစ္ရပ္လမ္းအသြယ္သြယ္
ပဥၥသဂၤါယနာတင္ခဲ႔တယ္။
*ေကာင္းက်ိဳးအေထြေထြကိုဆင္ျခင္
မုနိျမတ္စြာဘုရားကို ဦးတင္ခဲ႔တယ္
မန္းေလးဌာနီ တိုင္းေလးေရႊျပည္
အို.........မေဝးဘူး ေရာက္လုပါၿပီ။
*နႏၵာေရဝန္းရံခ ပတ္လည္သာ
ေရႊမန္းေတာင္ေတာ္သာ
အို........အို........အို...... ဆန္းပါလွ ၿမိဳ႕နန္းေရႊဝတိ ံသာ
သီခ်င္းတေအးေအးနဲ႔
(ဝိဇၨာလမ္းမဟုတ္ဘူး)
သိပၸံလမ္းကေန ေတာင္ဘက္ကိုခ်ိဳးသြားတဲ႕
စက္ဘီးအုပ္ထဲမွာ
လကမၻာေပၚ ေျခခ်ခ်င္တဲ႔ မႏၱေလးသားတစ္ေယာက္
စိတ္ကူးေတြအေတာင္ေပါက္ၿပီး
ၿမိဳ႕သစ္ဆီ ေတာက္ေလွ်ာက္နင္းသြားတယ္။
*ငါတို႕ မႏၱေလးမွ ဟုတ္ရဲ့လား.......။
ေမာင္နီဦး(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
၂၀၀၉ - မႏၱေလး
မိုးထိအေဆာက္အဦေတြက တိမ္ကိုနမ္းရႈိက္
နာရီစင္ တျဖည္းျဖည္းပုဝင္သြား
ေျမႀကီးထဲ ကၽြံက်
ေကာင္မေလးေတြ ပိုလွလာတယ္
မာက်ဴရီညေတြပိုၿပီး သုခဘံုဆန္လာတယ္။
ပုလင္းသံ
ဖန္ခြက္သံ
ဇြန္းသံ၊ ခရင္းသံ
ႏႈတ္ခမ္းနီ
ေပါင္ျဖဴျဖဴ ဂါဝန္စကပ္
ေဒါက္ဖိနပ္ေရာင္စံု အကၿပိဳင္
ေငြနဲ႕ဝယ္ယူလို႔ရတဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ
ေငြနဲ႕ဝယ္ယူလို႔ရတဲ႕ အခ်စ္ေတြ
ေငြနဲ႕ဝယ္ယူလို႔ရတဲ႕ ကိုယ္က်င့္တရားေတြ
ေငြနဲ႕ဝယ္ယူလို႔ရတဲ႕ လူ႕ဂုဏ္သိကၡာေတြ။
မာနမႀကီးစမ္းပါနဲ႕
အႏုပညာဆိုတာကလည္း ေငြနဲ႕လုပ္မွအဆင္ေျပတာ
ေငြနဲ႕လုပ္တဲ႔ အႏုပညာမွလည္း
တန္ဖိုးထား အထင္ႀကီးခ်င္ၾကတာ။
အဲဒီအႏုပညာဆိုတာကိုလည္း
လူကံုထန္ေတြကပဲ ႏွစ္သက္ခံစားႏိုင္ၾကတာ။
လူေတြက ရိုေဘာ့စ္ျဖစ္
ရိုေဘာ့စ္ေတြက လူျဖစ္
ဂလိုဘယ္လ္ ကမၻာေခတ္ႀကီးထဲမွာ
ကဗ်ာေရးတဲ႕ ၿမိဳ႕သစ္သားကဗ်ာဆရာေတြခမ်ာမေတာ့
အင္တာနက္၊ ဆိုက္ဘာ၊ အီးေမးလ္
ကာလေပၚ စကားလံုးေတြ စီးခ်င္းထိုးရင္း
အိမ္ရွင္မရဲ့ မ်က္ေစာင္းဒဏ္
မရႈမလွခံေနၾကရတယ္။
ေမာင္သင္းေဝ(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
နန္းေတာ္ေရွ႕ဆရာတင္
ၿမိဳ႕မၿငိမ္း
အခ်ဳပ္တန္းဆရာေဖ
လူထုေဒၚအမာ လူထုဦးလွ
Dr. သန္းထြန္း ဦးေမာင္ေမာင္တင္
ဆရာၿခံဳ ေပၚဦးသက္
ေရႊဥေဒါင္း စိန္ေဗဒါ
ဦးရာဇာတ္ ကိုဗဟိန္း
ေဒၚေမရွင္ ဘြားဦးဇြန္း
Dr. ထြန္းေရႊ MA ေဒၚအုန္း
ေရႊမန္းတင္ေမာင္ ေဒၚၾသဘာေသာင္း
ရုိးဒီ(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)
အႏွစ္ "၁၅၀"မွတ္တမ္း
*ၿမိဳ႕ရိုး နဲ႕ က်ံဳးေရျပင္
သမိုင္းတြင္တဲ႕ စိတ္ဓာတ္။
*ေခတ္အဆက္ဆက္ အလင္းေရာင္နဲ႕
ကုန္းေဘာင္ျပဇာတ္။
သစ္ေန(မႏၱေလးၿမိဳ႕ႏွစ္၁၅၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ကဗ်ာစာအုပ္မွ)